لوکوربوزیه  Charles Edouard Jeanneretriss

لوکوربوزیه یک معمار فرانسوی متولد سوئیس بود که متعلق به نسل اول مدرسه معماری به اصطلاح بین المللی بود. لو کوربوزیه در 6 اکتبر 1887، Charles Edouard Jeanneretriss در سوئیس متولد شد. در سال 1917، او به پاریس نقل مکان کرد و نام مستعار Le Corbusier را به دست آورد.معماری او عمدتا با فولاد و بتن مسلح ساخته شده و با اشکال هندسی عنصری کار می کند.نقاشی لو کوربوزیه بر اشکال و ساختارهای واضح تأکید داشت که با معماری او مطابقت داشت.

پس از طراحی نخستین خانه خود، در سال 1907، در سن 20 سالگی، لوکوربوزیه سفر خود را از طریق مرکز اروپا و مدیترانه، از جمله ایتالیا، وین، مونیخ و پاریس انجام داد. سفرهای او شامل کارآموزی با معماران مختلف بود، مهمتر از آن، اوگوست پرت، علاقمند ساختاری، پیشگام ساخت بتن مسلح و بعدا با معمار مشهور پیتر برنس که لوکوربوزیه آن را از اکتبر 1910 تا مارچ 1911 در نزدیکی برلین کار کرد. این سفرها نقش مهمی در آموزش لو کوربوزیه ایفا کردند. او سه اکتشاف عمده معماری را ساخته است. در تنظیمات مختلف، او شاهد و جذب اهمیت کنتراست بین فضاهای جمعی بزرگ و فضاهای تفکیک شده فردی، مشاهده که پایه ای برای دیدگاه خود از ساختمان های مسکونی بود و بعد از آن به شدت تأثیرگذار بود؛نسبت کلاسیک از طریق معماری رنسانس؛ و اشکال هندسی و استفاده از چشم انداز به عنوان یک ابزار معماری. در سال 1912، لوکوربوزیه به لاهوو-دی فوندس بازگشت و در L’Eplattenier تدریس کرد و معماری خود را باز کرد. او مجموعه ای از ویلاها را طراحی و شروع به تئوری سازی در مورد استفاده از بتن مسلح به عنوان یک قاب ساختاری، یک تکنیک کاملا مدرن.

لوکوربوزیه شروع به طراحی ساختمان هایی که از این مفاهیم طراحی شده بود، به عنوان خانه های پیش ساخته مقرون به صرفه بود که پس از پایان جنگ جهانی اول، شهرهای بازسازی را کمک می کردند.طرح های چند طبقه از مسکن پیشنهاد شده شامل فضای باز، استفاده نکردن از پشت بندها، آزاد کردن دیوارهای داخلی و خارجی از محدودیت های ساختاری معمول است.این سیستم طراحی برای ستون فقرات معماری لوکوربوزیه در 10 سال آینده تبدیل شد.

در سال 1917، لوکوربوزیه به پاریس نقل مکان کرد، جایی که او به عنوان معمار بر ساختارهای بتنی تحت قرارداد دولتی کار می کرد. با این حال، او اغلب تلاش هایش را در زمینه نقاشی با نفوذ تر و در عین حال پر هزینه تر انجام داد.

در زمینه معماری لوکوربوزیه خانه را به عنوان ماشینی برای زندگی عنوان کرد، همانگونه که اتومبیل ماشینی برای حرکت است. وی پنج نکته را در ساختمان‌های مدرن معرفی کرد که عبارتند از:

ستون‌ها ساختمان‌ها را از روی زمین بلند می‌کنند.

بام مسطح و باغ روی بام

پلان آزاد

پنجره‌های طویل و سرتاسری

نمای آزاد، کف‌ها و دیوارها به صورت کنسول

برخی از آثار وی

-ویلا شواب

-ویلا استین دومونزی

-ویلای ژانره

-ویلا ساوا

– کاخ شوروی، روسیه

– آسمانخراش کارتسین، ایالات متحده

– خانه کراتکت، آرژانتین

– ساختمان سازمان ملل، ایالات متحده

– عبادتگاه رونشام، فرانسه

– موزه احمدآباد، هندوستان

– موزه ملی هنر غرب، ژاپن

– دیر سنت ماری، فرانسه

– نمایشگاه فیلیپس بلژیک

– مرکز هنرهای بصری کارپنتر دانشگاه هاروارد، ایالات متحده

– کلیسای سنت پیر فرمینی، فرانسه

-هبیتات مارسی

 

ویلا شواب

در سال 1986 یک شرکت دیده بان، (ابل)، شعار “معماران زمان”، خانه را خریداری کرد و برای بازسازی آن برای استفاده از بخش روابط عمومی برند، از جمله چندین اتاق برای کارمندان و بازدیدکنندگان کلیدی سرمایه گذاری کرد.اگر چه ویلا شواب یکی از مشهورترین ساختمانهای لوکوربوزیه نیست، اما برای حرفه او بسیار مهم است. او در طول سالهای تحصیلش به عنوان یک معمار طراحی و ساخته شد تا بتواند به اهداف خالص نظم و دقت ریاضی در معماری کاملا درک کند. ویلا شواب شروع مهمی بود تا مسائل بعد از آن به عنوان فضای طرح و باغ سقف تبدیل شود.یکی دیگر از راه های استفاده شده توسط لو کوربوزیه برای ایجاد هماهنگی در ویلا شوووب از طریق دقت ریاضی در طراحی آن بود. در سال 1918، همراه با امدیه اوزنفانت، او یک مانیفست خالص را منتشر کرد که در آن اهمیت نظم ریاضی را توضیح داد.

لوکوربوزیه سعی کرد که از طریق اشیاء خود در ویلا شوواب سفارش دهد. پروفسور جفری هیک بیکر، پایه های ویلا شووف را به عنوان مکعبی در نیم مکعب توصیف می کند، مکعب شامل ستون های پشتیبانی شده در داخل خانه است که به کمک هر یک از اتاق ها کمک می کند. بیکر ادعا می کند که لوکوربوزیه ویلا شوووب را با “مسئله ی منحنی های متعامد علیه” و یا “شکل های مخروطی پایه مقابل در برابر اشکال استوانه ای” طراحی کرده است، همان طور که شکل کوبی شکل پایه خانه و نحوه ی نیم کره ی آن طرف اتاق نشیمن اشکال هندسی کنستاتان باعث می شود که ویلا شووبه به مراتب متعادل تر با توجه به نظم و اهمیت طراحی شده توسط طراح آن بپردازد.

 

ویلا استین دومونزی

این خانه یک نقطه عطف مهمی است که در آن مشکلات راحتی، زیبایی شناسی لوکس و معماری ترکیب شده است. این خانه به طور کامل توسط ستون ها در کنار شبکه ای از 15 فوت 3 در 7 فوت 8 اینچ بدون توجه به طرح داخلی پشتیبانی می شود. اگر این ستون ها در کنار هم قرار گیرند، مجموعه مقطع این بسته نرم افزاری 3 فوت 4 اینچ با 2 فوت 5 سانتیمتر خواهد بود. بنابراین این خانه بزرگ به طور کلی توسط بخش بتونی 3 فوت 4 در 2 فوت 5 اینچ. موقعیت مستقل ستونها یک مقیاس ثابت، یک ریتم، یک کانال آرام از طریق خانه پخش می کند. نمای ساختمان ها به عنوان حامل نور شناخته می شود.

 

ویلا ساوا

ویلا ساوا در Poissy، طراحی شده توسط لوکوربوزیه در سال 1929، نشان دهنده نقطه اوج یک دهه است که در طی آن معمار برای بیان قلمرو معماری مدرن تلاش کرد. لو کوربوزیه در طول دهه 1920، از طریق نوشته ها و طرح هایش، ماهیت زندگی مدرن و نقش معماری در عصر دستگاه جدید را در نظر گرفت. جمله  معروف او که “خانه باید یک ماشین برای زندگی باشد” کاملا در قالب ها، طرح ها، مواد و محل سکونت ویلا ساوا درک شده است.پیلوت که از صفحه ها پشتیبانی می کنند، پنجره های کشیده که در کنار بدنه اجرا می شوند، رمپ ها به طبقه ها دسترسی را فراهم می کند؛ تمام این جنبه ها به عنوان پایه و اساس پنج نقطه معماری خدمت کرده و در ترکیب کلی ویلا ساوا یافت می شود.

سطح پایین تر به عنوان برنامه نگهداری و خدمات خانه عمل می کند. یکی از جالب ترین جنبه های این خانه، نمای شیشه ای منحنی در سطح پایین تر است که برای مطابقت با شعاع چرخشی خودروهای سال 1929 شکل گرفته است، به طوری که هنگامی که مالک در زیر حجم بزرگتر رانندگی می کند، می تواند به راحتی به گاراژ برسد.

 

عبادتگاه رونشام، فرانسه

 در سال 1950، لوکوربوزیه به منظور ایجاد یک کلیسای جدید کاتولیک برای جایگزینی کلیسای قبلی که در جنگ جهانی دوم نابود شده بود، سفارش داده شد.

در عوض، کوربوزیه می خواست که فضا برای اهداف خیالی و بازتاب باشد. دیوارهای سفید به این ذهنیت خالص افزوده می شود که وقتی نور وارد کلیسا میشود این فضای اتمسفری ایجاد میکند. اثر نور، ویژگی های بیان و عاطفی را به وجود می آورد که موجب حساسیت های شدید در ارتباط با فعالیت های مذهبی می شود.رونشام نشسته در میان زمین های جنگلی جدا مانده از بقیه مزارع ؛ کلیسا در بالای یک تپه قرار گرفته است  بر خلاف بسیاری از آثار دیگر کوربوزیه که شامل جلوه های جعبه ای، کاربردی و استریل هستند، رونشام بیشتر از شکل مجسمه ای نامنظم است که در آن دیوارها، سقف و شیب کف قرار دارد. از لحاظ استعدادی و رسمی آن کاملا پیچیده است؛ با این حال، از لحاظ برنامه نویسی نسبتا ساده است: دو ورودی، یک محراب و سه کلیسا.

 

موزه احمدآباد، هندوستان

سانکار کاندرا یک مرکز فرهنگی هندی در احمدآباد، در ایالت گجرات است که دو موزه دارد که مشهور به ساختمان آن توسط معمار مشهور لو کوربوزیه طراحی شده است. این ساختمان نام خود را از Sanskar Kendra، اولین اصلی از احمدآباد نام برد. این ساختمان بین جاده اشرام در غرب و رودخانه سابرماتی در شرق قرار دارد. دیوارهای جانبی به سمت شمال و جنوب تقریبا خالی است و با سنگ بیرونی و آجری مواجه است. بریس-سولیل در نمای غربی به صورت مورب در جهت ممانعت از نمایش خیابان ها، اجازه می دهد تا نور خورشید هوا غیر مستقیم وارد فضا شود. گیاهان از نمای متخلخل، بتن اکسپوز بیرون زده و عملکرد بام سبز را تکمیل میکند. در قسمت عقب ساختمان، بریس-سولیل عمود بر نما است، و اجازه می دهد تا نسیم از رودخانه عبور از طریق محیط سایه دار به ساختمان برسد. در اینجا، لوکوربوزیه حفره هایی را طراحی می کند تا دیدگاه های رودخانه زیر را محاصره کنند.

 

دیر سنت ماری، فرانسه

 

نمایشگاه فیلیپس بلژیک

در سال 1956، آماده سازی برای نمایشگاه جهانی 1958 در بروکسل آغاز شد. این اولین نمایشگاه جهان بود که از زمان پایان جنگ جهانی دوم برگزار شد، مفهوم پشت نمایشگاه، جشن تجدید تمدن از نابودی جنگ با استفاده از فناوری بود. این نمایشگاه جهانی بهترین شناخته شده برای پیشرفت های موسیقی است که با معماری ترکیب شده است، ایجاد یک ژستالت از طریق برخورد تجربه ای که جسم بدن با صدا و فضا همراه است.

با استفاده از Le Corbusier با برنامه ریزی و طراحی چندیگر، اکثریت تصمیم گیری برای Pavilion Philips توسط Iannis Xenakis ساخته شده است. این بعد منجر به درگیری میان لوکوربوزیه و Xenakis شد، و در نهایت Xenakis دفتر دفتر لوکوربوزیه را ترک کرد تا بیشتر کار خود را در معماری و ترکیب تجربی موسیقی انجام دهد.برای طراحی نهایی Pavilion، Xanakis، با یک تیم مهندسان و هنرمند، یک چادر سه گانه ای ساخت که با پانل های بتنی نازک پوشیده از اشکال پارابولید هیپربولیک ساخته شد. اجرای طرح شامل یک ساختار کششی از کابلهای فولادی بود که از پستهای فولادی در انتهای چادر تقویت میشد.

شعر الکترونیک که همراه با غرفه بود، نخستین محیط فضایی الکترونیکی بود که معماری، فیلم، نور و موسیقی را به یک تجربه کامل برای عملکرد در زمان و فضا متصل کرد. از طریق این مفاهیم بصری الهام گرفته شده بود که فیلمی را به یک تجربه کامل تبدیل کرد که جایی که بتواند حرکات خاص خود را از طریق فضای صوتی، نور و زمان تجسم کند.

 

مرکز هنرهای بصری کارپنتر دانشگاه هاروارد، ایالات متحده

اولین و تنها ساختمان در ایالات متحده طراحی شده توسط معمار ارشد معماری قرن بیستم لو کوربوزیه در میان برخی از قدیمی ترین ساختمان هایی که قبل از سازماندهی ایالات متحده برگزار می شود، قرارگرفته است.مرکز هنرهای تجسمی Carpenter در سال 1963 در محوطه دانشگاه هاروارد تاسیس شده است. مرکز طراحی Carpenter در کنار آن با معماری شیلی Guillermo Jullian de la Fuentes و Josep Lluis Sert طراحی شده است و در میان سبکهای معماری سنتی هاروارد یارد به عنوان ترکیبی از آثار مدرنیستی پیشین لو کوربوزیه برجسته است.مرکز کارپنتر که برای هنرهای تجسمی هاروارد طراحی شده است، فضاهای باز استودیویی زیادی برای دانش آموزان برای کار و نمایش هنر خود دارد.

بر خلاف ساختمان های هاروارد حیاط و حتی آنهایی که از آثار پیشین کوربوزیه هستند، مرکز کارپنتر به روشی کمتر نسبت به طراحی و سازماندهی فضاهای داخلی عمل می کند. بلکه مرکز کارپنتر ترکیبی از آثار قبلی کوربوزیه با بتن معمولی.

 

کلیسای سنت پیر فرمینی، فرانسه

کلیسای Firminy توسط لوکوربوزیه شناخته شده برای شکل قابل توجه و تجربیات داخلی خود، تحول دیگری از اندیشه و عملکردهای اصلی معمار طی سالهای طراحی او بود.این کلیسا اهمیت ویژه ای نیز دارد زیرا آخرین کار بزرگ لو کوربوزیه بود و در سال 1965 او را ناتمام گذاشت. پس از مرگ وی در سال 2006 چهل و یک سال تمام شد و عنصر حیات خود را حفظ کرد.همانطور که از معمار انتظار می رود، او بسیاری از ایده های معماری اصلی خود را از پروژه های قبلی به طراحی جدیدترش اضافه کرده و در عین حال اتاق را از دین الهام می گیرد.او می خواست محیطی را ایجاد کند که جایگاهی برای غنی سازی معنوی در یک مقیاس بی نظیر ایجاد کند. در مورد این، لو کوربوزیه اظهار داشت که فضای باید “وسیع باشد تا قلب بتواند به راحتی و با شدت احساس کند تا نماز در آن نفس بکشد”.

هبیتات مارسی

پس از جنگ جهانی دوم، نیاز به مسکن در حد بی سابقه ای بود. Unite d’Habitation در مارسی فرانسه اولین طرح بزرگ معمار معروف لو کوربوزیه بود. در سال 1947، اروپا همچنان احساسات جنگ جهانی دوم را تجربه می کرد، زمانی که لو کوربوزیه برای طراحی یک پروژه خانواده مسکونی چند خانواده برای مردم مارسی که پس از بمب گذاری در فرانسه مستقر بود، به راه انداخته شد.

در سال 1952، Unite d ‘Habitation اولین سری از پروژه های مسکن جدید برای لوکوربوزیه بود که بر روی زندگی جمعی برای همه ساکنان برای خرید، بازی، زندگی و جمع شدن در یک “شهر باغ عمودی” متمرکز شد.ایده ی “لوکوربوزیه” “شهر باغ عمودی” بر مبنای آوردن ویلا در ابعاد بزرگتر بود که اجازه می داد ساکنان فضاهای خصوصی خود را داشته باشند، اما خارج از آن بخش خصوصی آنها خرید، غذا خوردن، تمرین و جمع آوری اطلاعات را جمع آوری کردند.

با نزدیک به 1600 ساکن در 18 طبقه طبقه بندی شده، طراحی نیاز به یک رویکرد نوآورانه نسبت به سازمان فضایی برای قرار دادن فضاهای زندگی، و همچنین فضاهای عمودی است. نکته جالب اینکه، اکثر جنبه های اجتماعی در داخل ساختمان رخ نمی دهد؛ در عوض آنها روی سقف قرار می گیرند.

Unite d’Habitation یکی از مهمترین پروژه های لوکوربوزیه و همچنین یکی از نوآوری های معماری ترین ساختمان عمودی است.

 

منابع: ArchDaily-Wikipedia-Dezeen

3 votes, average: 5٫00 out of 53 votes, average: 5٫00 out of 53 votes, average: 5٫00 out of 53 votes, average: 5٫00 out of 53 votes, average: 5٫00 out of 5 (3 votes, average: 5٫00 out of 5)
You need to be a registered member to rate this.
Loading...

نظر خود را بیان نمایید:

لطفا نظر خود را بنویسید.
لطفا نام خود را در این قسمت وارد نمایید.