زاها حدید

زاهاحدید، (متولد 31 اکتبر 1950، بغداد، عراق، در تاریخ 31 مارس 2016، میامی، فلوریدا، ایالات متحده آمریکا)، عراقی متولد بریتانیا، که به خاطر طرح های افراطی گرائی اش(دیکانس) شناخته شده است.در سال 2004 او اولین زن برای جایزه معماری پریتزکر بود. حدید شروع به تحصیل در دانشگاه آمریکایی بیروت در لبنان کرد و مدرک لیسانس ریاضیات را دریافت کرد. در سال 1972 او به لندن سفر کرد تا در انجمن معماری، مرکز اصلی تفکر معماری پیشرفته در دهه 1970 تحصیل کند. او در آنجا با معماران Elia Zenghelis و Rem Koolhaas ملاقات کرد و با همکاری او در دفتر معماری متروپولیتن همکاری می کرد. حدید در سال 1979 شرکت مستقر در لندن را تاسیس کرد.

در سال 1983، حدید با افتخار برنده رقابتی خود برای The Peak، مرکز تفریحی هنگ کنگ شد.این طرح، “آسمان خراش افقی” که در یک قطر پویا به سمت پایین تپه حرکت کرد، زیبایی شناسی خود را بوجود آورد: با الهام از کازیمیر مالویچ و سوپراماتیست ها، طرح های هندسی پرخاشگرانه او از نظر فرسایش، بی ثباتی و حرکت شناخته شده است.این سبک منحصر به فرد، او را با معماران با نام “deconstructivists” گروه بندی کرد. این طبقه بندی توسط نمایشگاه برجسته 1988 “معماری دیکانس”که در موزه هنر مدرن در شهر نیویورک برگزار شد.

اولین پروژه بزرگ ساخته شده حدید، ایستگاه آتش نشانی Vitra (1989-93) در Weil am Rhein، آلمان بود. این ساختار از یک سری از صفحات به شدت زاویه دار تشکیل شده است، ساختار شبیه یک پرنده در پرواز است.آثار دیگر خود را از این دوره شامل طرح مسکن برای IBA Housing (1989-1993) در برلین، فضای نمایشگاه ذهن منطقه (1999) در گنبد هزاره در گرینویچ، لندن و فضای نمایشگاه سازند زمین (1997-99) در  حدید در تمام این پروژه ها علاقه مند به ایجاد فضاهای اتصال و معماری مجسمه ای پویا بود.

برخی از پروژه های معماری وی

  • مرکز فرهنگی حیدر علیف (۲۰۰۷–۲۰۱۲)، باکو، آذربایجان
  • مرکز ورزش‌های آبی لندن (۲۰۱۱)
  • مرکز مگی در بیمارستان ویکتوریا (۲۰۰۶)، کرکالدی، اسکاتلند
  • ایستگاه قطار سریع‌السیر ناپل (۲۰۰۶)، ناپل، ایتالیا
  • ساختمان مرکزی ب‌ام‌و (۲۰۰۵)، لایپزیگ، آلمان
  • ترن هوایی (۲۰۰۷) اینسبروک، اتریش
  • مرکز علمی فائنو (۲۰۰۵)، ولفسبورگ، آلمان
  • مرکز هنرهای معاصر سینسینتی (۲۰۰۳)، سینسینتی، اوهایو، آمریکا
  • سکوی پرش اسکی برگیسل (۲۰۰۲)، اینسبروک، اتریش
  • ایستگاه آتش‌نشانی ویترا (۱۹۹۴)، ویل ام راین، آلمان
  • هتل فرشته پاسارگاد(۲۰۱۱–۲۰۱۷)، تهران، ایران
  • طراح منتخب برجهای فاز ۲ مجموعه برج میلاد تهران در مسابقه بین‌المللی معماری پروژه فاز ۲ میلاد

مرکز فرهنگی حیدر علیف

اکوک اسون، عضو هیئت منصفه، خاطرنشان کرد: نه تنها خانم حدید اولین دریافت کننده زن در تاریخ هفت ساله جوایز است، بلکه این مرکز اولین پروژه معماری است که باید مورد ستایش قرار گیرد: “این زیبا است، این الهام بخش است، این نگرش روشن از یک نبوغ منحصر به فرد است و ما فکر کردیم این بود.

این مجموعه شامل یک سری از سطوح همپوشانی مایع است که توسط معماران زاها حدید به عنوان محل اصلی نمایشگاه ها، کنسرت ها و سایر فعالیت های فرهنگی در پایتخت آذربایجان طراحی شده است.پنل های بتن آرمه ای شیشه ای را ایجاد می کنند که سطوح دیوار موجدار را تشکیل می دهند، در حالی که پنجره ها و ورودی ها به درهای مختلف بین جلد های مختلف شکسته می شوند.معمار از الگوی تزئینی و فرم های معماری اسلامی سنتی به عنوان مرجع برای طراحی اشاره می کند.او می گوید: “هدف ما این بود که با درک تاریخی معماری ارتباط برقرار کنیم، نه از طریق استفاده از تقلید و یا محدودیت پذیری به نمادینگی گذشته، بلکه به وسیله تفکر محکم و معاصر، که منعکس کننده تفاهم بیشتر است.”

مرکز ورزش‌های آبی لندن

مفهوم معماری مرکز آبی لندن از هندسه های مایع آب در حال حرکت، ایجاد فضاها و محیط اطراف که منعکس کننده مناظر رودخانه پارک المپیک است، الهام می شود. یک سقف موجدار از زمین به عنوان یک موج میچرخد – با قرار دادن استخرهای مرکز با یک ژست سیال بودن متحرک، در حالی که همچنین حجم استخر شنا و غواصی را توصیف می کند.این مرکز Aquatics با انعطاف پذیری ذاتی برای جابجایی 17،500 تماشاگر برای بازیهای لندن 2012 در حالت «المپیک» طراحی شده است و همچنین توانایی بینندگان 2000 را برای استفاده در حالت «Legacy» پس از بازی فراهم می کند.

مرکز مگی در بیمارستان ویکتوریا

مرکز مگی فایف در زمینه بیمارستان ویکتوریا در کرکالدیه قرار دارد. ارائه دهنده مرکز منابع و مشاوره برای افرادی که مبتلا به سرطان هستند، فیجی مگی، در مقیاس داخلی است اما منحصر به فرد در اجرای آن است.مرکز مگی فیوف در لبه ی توخالی مجاور بیمارستان واقع شده است. توخالی دارای یک توپوگرافی دراماتیک است که در ترکیب با شاخ و برگ طبیعی و درختان یک محیط محافظت شده بسیار متمایز را در مقایسه با سایر امکانات بیمارستان ویکتوریا ایجاد می کند.فایف مگی، به عنوان یک طبقه، ادامه خط موجود درخت است که این توخالی طبیعی را احاطه کرده است. این مرکز به عنوان یک گذار بین دو نوع مختلف فضایی – منظره طبیعی و بیمارستان طراحی شده است.معماران زاها حدید با استفاده از مدل های مختلف مطالعه، به بررسی چگونگی توسعه ی لبه ی توخالی می پردازند که خود را به یک پاکت ساختمان تبدیل می کند و تبدیل به دروازه ای به منظره ی طبیعی می شود. حجم و چشم انداز در خارج از ابعاد مرکز از یک سطح تاشو و یک اسلب زمین متصل می شود.

ایستگاه قطار سریع‌السیر ناپل

ناپلی افراگولا واقع در این تقاطع اصلی در شبکه راه آهن جنوبی ایتالیا، 15 میلیون ساکن کامپانیا، پگوسیون، مولیس، کالابریا و سیسیل در جنوب ایتالیا را با شبکه راه آهن ملی در شمال و بقیه اروپا متصل می کند. این همچنین کالاهای و مسافران را از اروپا و شمال ایتالیا را قادر می سازد تا به بنادر جنوبی جویا تاورو، تارانتو، بری، بریندیزی، پالرمو و آگوستا دسترسی داشته باشند.این طرح عمق دروازه های عمومی را بیش از هشت راه آهن افزایش می دهد به این ترتیب این مسیریاب به ایستگاه اصلی مسافربری تبدیل می شود – یک پل تمام خدمات و امکانات برای مسافران خروج، ورود و اتصال و دسترسی مستقیم به تمامی سیستم عامل های زیر را می دهد.بدنه فضا از دنده های فولادی شکل گرفته است، در حالی که دیوارهای آن در پانل های مواد Solid-Material Corian پوشیده شده است. یک ردیف از اشعه ماوراء بنفش در سراسر سقف ساختمان قرار دارد و نور طبیعی را به داخل می برد. همراه با تهویه طبیعی و پانل های خورشیدی نصب شده، پنجره های فانوس به منظور کاهش مصرف انرژی ایستگاه کمک می کنند.

ساختمان مرکزی ب‌ام‌و

این ساختمان میزبان دفاتر و اتاق های جلسه برای طراحی، مدیریت و کارکنان اداری شرکت است، اما همچنین دارای یک نوار نقاله بزرگ است که هر روز صدها اتومبیل از طریق یک ساختمان به یک ساختمان دیگر منتقل می شود.ساختمان مرکزی مرکز عصبی فعال یا مغز کل مجموعه کارخانه است. تمام موضوعات فعالیت های ساختمان جمع آوری شده و دوباره از اینجا جدا می شوند. این استراتژی برنامه ریزی برای چرخه ها و مسیرهای مردم – کارگران (ورود به صبح و بازگشت به ناهار) و بازدید کنندگان – و همچنین برای چرخه و پیشرفت خط تولید که این نقطه مرکزی را به حرکت در می آورد – خروج و بازگشت دوباره. این نقطه کانونی دینامیک سازمانی به صورت بصری در سیستم فضایی پویا ارائه شده است که تمام قسمت شمالی کارخانه را شامل می شود و ساختمان مرکزی را به عنوان نقطه تلاقی و به دست آوردن جریان های همگرا متصل می کند. به نظر میرسد که کل گستردگی این قسمت کارخانه با یک میدان نیرویی که از ساختمان مرکزی حاصل می شود، حرکت می کند و متحرک می شود.

مرکز علمی فائنو

 

مرکز هنرهای معاصر سینسینتی

اعتقاد بر این است که یک ساختمان هم می تواند در همان زمان ترکیب و برجسته شود، مرکز هنرهای معاصر لوئیس و ریچارد روسنتال (CAC) واقع در سینسینتی است. اگر چه توده سنگین حجمی آن را به عنوان یک عنصر مجسمه مستقل و غیر قابل نفوذ ظاهر می کند، مرکز Rosenthal در واقع طراحی شده است تا شهر را از دیوارهای آن و به سمت آسمان پرتاب کند. این پویایی ذاتی مناسب است به یک گالری است که مجموعه ای دائمی را نگه ندارد و در قلب یک شهر پرجمعیت Midwestern قرار دارد.

“فرش شهری” روش هادی برای آوردن پارچه ای از شهر در داخل دیوارهای موزه است. لابی سطح زمین به طور کامل لعاب داده شده و به خروج عمومی باز می شود، و عشایر را دعوت می کند تا فضایی را به عنوان یک میدان عمومی محصور کنند. این امر باعث می شود مرکز Rosenthal را در شبکه های موجود از فضاهای عمومی و مسیرهای خود قرار دهد، و به این ترتیب می تواند به عنوان یک گره حیاتی شهری عمل کند و به طور موثر مسئله دید در مواجهه با امکانات گالری سابق موثر باشد. کف بتونی لابی به دیوار عقب موزه با یک منحنی به سمت بالا متصل می شود، و این دو را به یک سطح پیوسته تبدیل می کند که مفهومی از تسهیلات شهری را از لابی و به فضای گالری که در بالا معلق است، می گیرد.

هتل فرشته پاسارگاد

طراح منتخب برجهای فاز ۲میلاد

منابع

Wikipedia,Dezeen,Archdaily,Zaha hadid Architects

3 votes, average: 5٫00 out of 53 votes, average: 5٫00 out of 53 votes, average: 5٫00 out of 53 votes, average: 5٫00 out of 53 votes, average: 5٫00 out of 5 (3 votes, average: 5٫00 out of 5)
You need to be a registered member to rate this.
Loading...

نظر خود را بیان نمایید:

لطفا نظر خود را بنویسید.
لطفا نام خود را در این قسمت وارد نمایید.